Kayseri’de Bir Akşam Günlüğüm: Kur’an’ın Kalbime Dokunan Temel Kavramlarını Keşfettiğim Gün Kayseri’de soğuk bir kış akşamıydı. Penceremin kenarında oturmuş, elimde yıllardır tuttuğum günlüğümle sessizce dışarıyı izliyordum. Erciyes’in beyaz örtüsü uzaktan görünüyordu. Şehrin ışıkları yavaş yavaş yanarken içimde garip bir boşluk vardı. 25 yaşındaydım ama bazı günler kendimi sanki yıllardır cevap arayan yaşlı bir insan gibi hissediyordum. O gün günlüğüme şu cümleyi yazmıştım: “Bazen insanın en büyük yorgunluğu, dışarıdaki koşuşturmadan değil, kendi kalbindeki karmaşadan geliyor.” Bu cümleyi yazarken gerçekten kırgındım. Hayatta istediğim bazı şeylerin yolunda gitmemesi beni üzüyordu. Gelecekle ilgili kaygılarım vardı. Çevremde herkes güçlü görünmeye çalışırken ben içimdeki korkuları saklamaktan…
Yorum Bırak